Departament Starożytności, w kontekście ochrony i promocji naszego dziedzictwa kulturowego, przystąpił niedawno do umieszczenia znaków informacyjnych na starożytnym grobowcu z okresu hellenistyczno-rzymskiego, który znajduje się na nadmorskim deptaku Protaras, w odległości spaceru od słynnej plaży Fig Tree Bay i jest powszechnie znany jako "Grobowiec Królowej".

Dzięki temu działaniu odwiedzający ten obszar mają możliwość zrozumienia historycznego i archeologicznego znaczenia zabytku, przy jednoczesnym zwiększeniu tożsamości kulturowej miejsca i jakościowym wzbogaceniu doświadczenia turystycznego.

Gmina Paralimni - Derynia z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Departamentu Starożytności i wyraża gotowość do dalszej ścisłej współpracy z właściwymi agencjami państwowymi w zakresie ochrony, promocji i eksploatacji zabytków naszego regionu.

Grobowiec z okresu hellenistyczno-rzymskiego (III w. p.n.e. - IV w. n.e.)

W 2010 roku, podczas budowy nadmorskiej promenady w Protaras, w tym miejscu odkryto starożytny grobowiec pełen grobów. Był to jeden z wielu grobowców, które istniały w okolicy Protaras, ale jedyny, którego nie udało się odnaleźć.

Grobowiec jest podziemną komorą, do której wchodzi się schodząc po dziewięciu stopniach długiego korytarza wykutego w naturalnej skale. Trzy platformy po prawej, lewej i z przodu wejścia tworzyły ciągłą płaską powierzchnię, na której składano zmarłych. W dolnej części każdej z tych platform znajdowała się wydłużona komora o długości 2-2,5 metra, w której można było dokonywać dodatkowych pochówków. Centralną przestrzeń komory zajmowały trzy gliniane sarkofagi, a czwarty znaleziono w podłużnej skrzyni na lewo od wejścia. Wewnątrz sarkofagów znaleziono ludzkie kości i przedmioty grobowe. Jeden z sarkofagów był ozdobiony czerwonymi roślinami, być może girlandami. Podobne gliniane sarkofagi są używane na innych obszarach Cypru (głównie w miejscach na północnym i wschodnim wybrzeżu wyspy) oraz we wschodniej części Morza Śródziemnego (np. w Palestynie, Syrii, Fenicji i Cylicji). Drewniane sarkofagi, z których zachowały się tylko kawałki drewna i miedziane gwoździe, wydają się być obecne na platformach.

Zmarłym towarzyszyły gliniane wazy z okresu hellenistycznego (III-1 wiek p.n.e.), pieczęcie i gwoździe, w których umieszczano jedzenie i napoje, aby towarzyszyły im w długiej podróży. Obecność małych alabastrowych perfum wskazuje, że rytuały pogrzebowe obejmowały użycie perfumowanego oleju. Biżuteria noszona przez zmarłych obejmowała złote kolczyki, a także bransoletki ze szklanych koralików i fajansowe koraliki. Jedyna gliniana figurka znaleziona w grobowcu w Protaras przedstawia mężczyznę tańczącego z rękami nad głową. Ma on na sobie ubranie w perskim stylu. Sugeruje się, że figurki tego typu mogły przedstawiać boga Atty, towarzysza bogini Cybele.

Szklane kubki i inne szklane naczynia do picia i jedzenia pochodzą z okresu rzymskiego, podobnie jak gliniane sarkofagi. Wnioskujemy zatem, że niektóre pochówki pochodzą z II-IV wieku naszej ery.